JU Dom za djecu bez roditeljskog staranja Tuzla pruža smještaj, brigu i stručnu podršku djeci i mladima bez odgovarajućeg roditeljskog staranja. Dom je mjesto svakodnevnog života, učenja i odrastanja, u kojem se podrška prilagođava potrebama svakog djeteta.
Rad ustanove obuhvata zadovoljavanje osnovnih životnih potreba, odgoj i obrazovanje, podršku emocionalnom i socijalnom razvoju te pripremu za život izvan Doma. Uz smještaj, opis djelatnosti ustanove obuhvata i usluge podrške djeci i porodicama, s ciljem očuvanja porodičnih veza i sprečavanja razdvajanja kada je to u interesu djeteta.
Naša misija
Naša misija je da djeca odrastaju u sigurnom i podržavajućem okruženju u kojem se osjećaju prihvaćeno i imaju priliku razvijati svoje sposobnosti. Pored brige o osnovnim potrebama, važni su obrazovanje, podrška u prevazilaženju teškoća i razvoj samopouzdanja.
Svako dijete ima vlastitu životnu priču, iskustva i potrebe. Zato odgojni i stručni rad polaze od individualnog pristupa, uz poštovanje ličnosti djeteta i podršku njegovom razvoju.
Vrijednosti koje usmjeravaju naš rad
- Sigurnost i briga: stabilno okruženje, odgovarajuća njega i zadovoljavanje svakodnevnih potreba.
- Poštovanje djeteta: uvažavanje njegove ličnosti, razvojnih mogućnosti i interesa.
- Obrazovanje i razvoj: podrška učenju, stvaralaštvu i sticanju životnih vještina.
- Porodične veze: podrška porodici i saradnja s nadležnim službama u pronalaženju odgovarajućih oblika zaštite.
- Saradnja: povezivanje stručnog rada ustanove s podrškom centara za socijalni rad, škola, nadležnih institucija i zajednice.
Historijat Doma
Organizovana briga o djeci bez roditeljskog staranja na području Tuzle počela je početkom šezdesetih godina, u okviru Centra za socijalni rad. U oktobru 1962. godine djeca sa šireg područja tuzlanske regije smještena su u prostor bivšeg Doma učenika voćarske škole.
Ustanova je u početku djelovala kao stacionar za djecu i omladinu. Dana 19. juna 1967. godine registrovana je kao samostalna ustanova pod nazivom Dječiji dom „Vojo Perić“ Tuzla. Tokom narednih godina razvijala je svoju organizaciju i uslove rada.
Do 1980. godine Dom je radio u ograničenim prostornim i materijalnim uslovima. Te godine predat je na upotrebu novi objekat, građen po principu dom–porodica, čime su unaprijeđeni uslovi za život i rad s djecom.
Tokom perioda 1992–1995. godine prioritet su bili sigurnost djece i održavanje osnovnih uslova života. U prevazilaženju teškoća značajnu podršku pružale su humanitarne organizacije i šira društvena zajednica.
Dom je potom transformisan u javnu ustanovu. Skupština tadašnjeg Tuzlansko-podrinjskog kantona donijela je 22. maja 1997. godine zakon o preuzimanju osnivačkih prava nad ustanovom. Razvoj prostora i organizacije omogućio je prihvat i brigu o djeci različitog uzrasta, uključujući najmlađu djecu.
Od 2011. godine mijenjana je organizacija odgojnih grupa. U istom periodu, a intenzivnije od 2013. godine, započeo je proces transformacije ustanove i razvoja novih usluga socijalne zaštite. U tom procesu učestvovali su resorno ministarstvo, organizacija Hope and Homes for Children i centri za socijalni rad s područja Tuzlanskog kantona.
Dom i podrška porodici
Razvoj ustanove usmjeren je i na podršku djeci koja žive u porodici, trudnicama i majkama s djecom te djeci koja prelaze iz institucionalne brige u druge oblike zaštite. U tom okviru opisane su usluge prihvatilišta, materinskog doma, dnevnog centra, mobilnog tima te edukacije i savjetovanja.
Više o sadržaju pojedinačnih usluga možete pročitati na stranici „Šta radimo“, a informacije o dostupnosti i načinu korištenja dobiti direktnim kontaktom s ustanovom.